![](http://i.racjonalista.pl/s.gif) |
Chcesz wiedzieć więcej? Zamów dobrą książkę. Propozycje Racjonalisty: | | |
![](http://i.racjonalista.pl/t.gif) ![](http://i.racjonalista.pl/t.gif) |
|
|
![](http://i.racjonalista.pl/s.gif) |
Kultura » Sztuka » Poezja
W chiński akwen... Wolność w Hongloumeng [2] Autor tekstu: Andrzej Rusław Nowicki
XUE
BAO CHAI
„Nieśmiertelna [Boginka] nad brzegiem rzeki"
Piosenka
na melodię Jiang Xian
Bai
yu tang qian chun jie wu,
Bai
yu tang qian chun jie wu,
Dong
feng juan de jun-yun. |
Przed
(qian)
Białą (bai)
Salą
Nefrytowego (yu)
Pałacu (tang),
Tańczą (wu)
swój wiosenny (chun)
taniec
Tak, jak im dyktuje (jun-yun)
Wiatr (feng)
wiejący ze Wschodu (dong). |
Feng
wei die zhen luan fen-fen,
Ji
ceng sui shi shui?
Qi
bi wei fang chen? |
Taniec
wygląda jak pole bitwy (zhen),
Na którym walczą pszczoły (feng) z motylami (die).
Spadające unosi ze sobą woda (shui),
Albo giną w błocie (chen). |
Wan
lü qian si zhong bu gai,
Ren
ta sui ju sui fen. |
Tysiące
(qian)
jedwabnych kłębków i dziesiątki tysięcy (wan)
nici
spotykają się ze sobą w tym tańcu (ju
sui) i rozstają (fen).
Pozwólmy im, niech robią to, co chcą. |
Shao-hua
xiu xiao ben wu gen,
Hao
fengping jie li,
Song
wo shang qing yun. |
A
wy, prześliczne płatki kwiatów (shao-hua),
Nie drwijcie (xiao) z nas, gdy próbujemy
Oderwać się od naszych ziemskich korzeni
(wu
gen)
I naśladować
wasze wzloty,
Z nadzieją, że przyjazny (hao)
Wiatr (feng)
natchnienia
Obdarzy (ping
jie)
nas energią (li)
Niezbędną do wzniesienia się wysoko w górę (shang),
Ponad chmury (yun) w błękit nieba (qing). |
Interpretacja
Analizując
ten wiersz metodą inkontrologiczną, widzę w nim spotkanie roślin z wiatrem.
Roślinami są „kotki" wierzb rosnących nad brzegiem rzeki lub jeziora i płatki
kwiatów drzew owocowych, zerwane przez wiatr, wirujące w powietrzu i spadające
na ziemię lub do wody. Ten temat został poetom
narzucony przez to, co się działo w tym momencie w przyrodzie i przez wybranie
go na zadanie konkursowe, utrudnione przez bardzo krótki czas, dany im na ułożenie
wiersza; czas wyznaczony przez zapalone kadzidło. Nic dziwnego, że w tak krótkim
czasie nie wszyscy zdążyli ułożyć
wiersz.
Ułożone wiersze miały więc
ten sam temat, opisywały to samo spotkanie, ale różniły się interpretacją
spotkania. Wszystkim wprawdzie narzucało się porównanie
losu ginących roślin do losu ludzi,
natomiast różnice wystąpiły w interpretacji wiatru. W przeciwieństwie do
tych, dla których wiatr był personifikacją okrutnych praw Przyrody, która
zabiera ludziom wolność, młodość i życie, Xue Bao Chai
sięga
do głębszych warstw wieloznaczności chińskiego znaku feng,
pamiętając, że oznacza on również energię twórczą i poetyckie
natchnienie.
W przekładzie włoskim skwitowano
ten konkurs poetycki kilkoma
linijkami streszczenia, ograniczającego się do następującej informacji:
Assai
belleerano quelle [poesie]
composte da Tai-yü e da Pao-ch'in sul tema della bambagia dei salici, e
quella di Pao-ch'ai , meno malinconica delle altre (t. 2, s. 382)
Nie zamieszczono ani jednego z tych wierszy — chociaż jako „bardzo
piękne" (assai belle) lepiej prezentowałyby wartość powieści, niż przełożone
strony o latawcach (s. 382-385). Jeżeli trudno usprawiedliwić wydawców, którzy
skracają tekst o połowę, to absolutnie niewybaczalne jest usuwanie najpiękniejszych i najcenniejszych fragmentów, a pozostawianie najbardziej banalnych i prozaicznych.
Argument, że czytelników
bardziej interesują latawce od poezji jest
nieuczciwy, ponieważ to właśnie takie praktyki wydawnicze kształtują
zainteresowania i dostosowują się do tego, co same wytworzyły.
1 2
« Poezja (Publikacja: 17-06-2014 )
Andrzej Rusław Nowicki![](/img/pub/235428001242951169.jpg) Ur. 1919. Filozof kultury, historyk filozofii i ateizmu, italianista, religioznawca, twórca ergantropijno-inkontrologicznego systemu „filozofii spotkań w rzeczach". Profesor emerytowany, związany dawniej z UW, UWr i UMCS. Współzałożyciel i prezes Stowarzyszenia Ateistów i Wolnomyślicieli oraz Polskiego Towarzystwa Religioznawczego. Założyciel i redaktor naczelny pisma "Euhemer". Następnie związany z wolnomularstwem (w latach 1997-2001 był Wielkim Mistrzem Wielkiego Wschodu Polski, obecnie Honorowy Wielki Mistrz). Jego prace obejmują ponad 1200 pozycji, w tym w języku polskim przeszło 1000, włoskim 142, reszta w 10 innych językach. Napisał ok. 50 książek. Specjalizacje: filozofia Bruna, Vaniniego i Trentowskiego; Witwicki oraz Łyszczyński. Zainteresowania: sny, Chiny, muzyka, portrety. Strona www autora
Liczba tekstów na portalu: 52 Pokaż inne teksty autora Poprzedni tekst autora: Elektroniczne archiwum Kazimierza Łyszczyńskiego | Wszelkie prawa zastrzeżone. Prawa autorskie tego tekstu należą do autora i/lub serwisu Racjonalista.pl.
Żadna część tego tekstu nie może być przedrukowywana, reprodukowana ani wykorzystywana w jakiejkolwiek formie,
bez zgody właściciela praw autorskich. Wszelkie naruszenia praw autorskich podlegają sankcjom przewidzianym w
kodeksie karnym i ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych.str. 9679 |
![](http://i.racjonalista.pl/ai/grpr.gif) |